در مورد مکان اول حضرت آدم و حوا (که آیا در بهشت بوده یا در جنگلهایی در روی کره زمین) توضیح دهید؟

شاید بتوان گفت بهشت معهود حضرت آدم(ع) با بهشت موعود آدمیان تفاوت دارد. زیرا بهشت موعود نتیجه اعمال خود انسان است و شیطان در آن راه ندارد. اما از جهت سرسبزی و آسایش و برخی ویژگی های دیگر، بهشت حضرت آدم(ع) با بهشت موعود تناسب دارد، لذا در این باره گفته شده است از آیات قرآن استفاده مى‏شود که حضرت آدم(ع) براى زندگى در روى زمین، همین زمین معمولى آفریده شده بود از جمله: و اذ قال ربک للملائکة انى جاهل فى الارض خلیفة...(بقره آیه ٣٠).

ولى در آغاز خداوند آدم و همسرش (حوا) را در بهشت ساکن کرد که یکى از باغ‏هاى سرسبز پرنعمت این جهان بود، محیطى که در آن براى آدم هیچ‏گونه ناراحتى وجود نداشت. و قلنا یا ادم اسکن انت و زوجک الجنة؛ و گفتیم اى آدم تو با همسرت در بهشت سکونت کن و...، (بقره آیه ٣۵).
شاید علت این جریان آن بوده که آدم با زندگى کردن روى زمین هیچ‏گونه آشنایى نداشت و تحمل زحمت‏هاى آن بدون مقدمه براى او مشکل بود، بنابراین مى‏بایست مدتى کوتاه تعلیمات لازم را در محیط بهشت ببیند و بداند زندگى روى زمین توأم با برنامه‏ها و تکالیف و مسؤولیت‏ها است که انجام صحیح آنها باعث سعادت و تکامل و بقاى نعمت است و سرباز زدن از آن سبب رنج و ناراحتى.
آدم(ع) مى‏بایست در آن محیط (بهشت این جهان) چگونگى زندگى در زمین را یاد بگیرد و با داشتن این آمادگى به روى زمین قدم بگذارد و شاید علت این که آدم(ع) براى خلافت زمین آفریده شده بود مدتى در بهشت درنگ مى‏کند و دستورهایى به او داده مى‏شود جنبه تمرین و آموزش داشته باشد»، (تفسیر نمونه، ج 1، ص 184 و185).

بنابراین حضرت آدم و حوا براى زندگى کردن در زمین خلق شده بودند و بهشت آنها موقتى بود و آن بهشت نیز طبق نقل روایت باغى از باغ‏هاى دنیا بود.