با سلام و درود فراوان به تمامی خوانندگان این وبلاگ .

قبل از هر چیز باید از تمامی کسانی که در این مدت مارا همیاری و همکاری کردند تشکر کنم و همچنین از کسانی که در این وبلاگ نظر گذاشتند نهایت تشکر از آنها دارم و امیدوارم که در زیر سایه امام زمان (عج) شاد و سلامت باشند.

پس از یک ماه دوری از پرشین بلاگ تصمیم بر این گرفتم که آدرس جدید وبلاگ را در وب انتشار بدم،بعد از حمایت نکردن از سوی مدیران پرشین بلاگ برای برطرف کردن مشکلات موجود در وبلاگ و پایین بودن سرعت و قدیمی بودن سایت پرشین بلاگ تصمیم گرفتیم که در یک سایت دیگر فعالیت خود را ادامه دهیم که نسبت به این سایت از سرعت و مدیریت خوبی بهره مند هستند.

  دوستار تمام پرشین بلاگها:حسن کشوری ،شایان کشوری

منتظر شما هستیم .

اینم آدرس جدید ما:

www.tarekhir.blogfa.com

www.tarekhir.blogfa.com

www.tarekhir.blogfa.com

www.tarekhir.blogfa.com

با حضور محمود عزیزی و محمدرضا فروتن
تله‌فیلم «چشم آفتاب» با موضوع کاوش در شهر سوخته کلید خورد.

خبرگزاری دانشجویان ایران - زاهدان .

تله فیلم «چشم آفتاب» با حضور دکتر محمود عزیزی، محمدرضا فروتن، فرشته سرابندی و چند تن از بازیگران محلی و استانی در سیمای سیستان و بلوچستان کلید خورد.

به گزارش سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) از منطقه سیستان و بلوچستان، این تله فیلم 90 دقیقه‌ای روایتگر سرقت چشم مصنوعی شهر سوخته و تلاش مأموران برای پیدا کردن آن است.

تله فیلم «چشم آفتاب» به تهیه کنندگی مجید افضلی و کارگردانی لفافیان در شبکه هامون تولید می‌شود.

موضوع این تله فیلم کشف نخستین چشم مصنوعی در کاوش‌های باستانی شهرسوخته در شمال استان سیستان و بلوچستان است که بازتاب گسترده‌یی در کشور و در دنیا داشت      .

آرتمیس یا آرتمیز در چم راست گفتار بزرگ فرمانده بزرگ نیروی دریایی خشایارشا در جنگ یونانیان بود که با خردمندی و کارآمدی بی همتای وی نیروی دریایی و رزمناوهای تریوم و صدها ناو نبرد ناو ناوچه را رهبری کرد و با فرماندهی درست بایسته خویش سپاه یونان را در هم شکست. این زن فرمانده از رایزنان جنگی خشایارشا نیز بود.آرتمیس چهره ای شگفت انگیز در تاریخ ایران باستان است و شاید گزافه نگفته باشیم در تاریخ سر تا سر جهان میباشد ..او نخستین بانویی است که در فرنام فرماندهی نیرومند ترین نیروی دریایی جهان و هموند شورای عالی پدافندی و وزارت جنگ و وزارت پدافندی هخامنشیان و همچنین فرماندهی سپاه باختری ایران جایدار در کاریه خویشکاری می کرد .این بانو در سال 480 پیش از میلاد مسیح با پنج رزمناو سنگین تریوم و هشت هزار سپاهی پیاده آمیزه از هشت هنگ و دو گردان ششصد نفره از نیروهای کارآمد گارد جاویدان که به دست خشاریارشا برای پاسداری از بانو آرتمیس فرستاده شده بودند در جنگ سالامیس باشنده شد ..
 
    وی را از سویی یونانی می دانیم و از سویی خشن ترین دشمن یونانیان میدانیم و از سویی دلاور ترین فرمانده ایرانی که افزون بر اینکه شکست سنگینی بر یونانیان وارد کرد نیرو های دریایی فنیقیه را که از نبرد فرار میکردند و در مرزهای پدافندی ایران شکاف ایجاد کرده بودند را دنبال نمود و افزون بر غوته ساختن ناوگان فنیقی ناوگان یونانی را که در شکاف  وارد شده بود و آرمان تازش از پشت به ناوگان ایران را داشت شکست بسیار نابود کننده و سختی داد.با این حال هنوز چهره این بانو پر رمز و راز مانده است.حال آنکه پس از شناخت پادشاهی هخامنشیان و روش چرخاندن ارتش و ساتراپی های آن سختی خود به خود چاره می شود .ایران در هنگامه ی هخامنشی گستره ای فراوان یافته بود و یکی از ساتراپ های با ارزش در مرز با یونان کاریه به پایتختی هالیکار ناسوس بود در این ساتراپ شاهانش خود را ایرانی میدانستند و هرگز زیر بار یونان نرفتند ولی ساکنان شهر دست بالا بازرگانان و کشاورزان یونانی سفر کرده بودند ..

    ناموری آرتمیس در همه ی هنگامه ماند داشت و حتا در هنگامه ی ساسانی و اسلامی نام بسیاری از دختران دربار حتا شاهان سلجوقی آرتمیس بود و او بسیار دلخواه شاهان میهن دوست بسان ملکشاه سلجوقی، جلال الدین خوارزم و شاه عباس بود و پیش از اسلام نیز که گفتنش نیاز ندارد که چه بسا نام بسیاری از دختران ایرانی آرتمیس بود .بانو آرتمیس در سال 480 پیش از میلاد مسیح با سیصد فرمانده و ناوران نامور ایرانی در نبرد سالامیس و ترموپیل شرکت کرد و چون تنها زن فرمانده ارتش ایران در همه جنگ بود و ایرانیان بیننده ی دلاوری بانوی زیبای ارتش خویش بودند به جوش خروش درآمده و دلیرانه می جنگیدند تا مبادا به بانو آسیب برسد به ویژه دو گردان پاسدار جان بانو که از سپاه جاویدان بودند اآچنان دلاوری کردندکه بانو نیز به وجد آمد و این دلاوری شوند شیفتگی وی تا زمان کنونی نیز شده ..

    شوربختانه بیشتر دانش های ما از هرودوت است مردی از خاندان سفر کردگان که دشمن درجه یک خاندان لیگدامیش خاندان ملکه آرتمیس بود و سر ناسازگار ایرانی بودنش به دست همین خاندان وییرک به یونان شد هر چند هرودوت ساستاری ناسازگار ایرانی داشت و گاهی سخنانش بر ناسازگار بانو است اما وی نیز نتوانسته سخنان نیشداری برملکه ببندد و در جایی از زیبایی و دلاوری بانو سخن گفته و گاهی نیز با سخنان نیش دار او را بدنام کرده.
 
    آرتمیس زیاده بر دلیری و زیبایی دارای بینشی سره در کارهای جنگی بود به ویژه در کارهای نبرد ناوگان های جنگی و به دید تیمستوکل پیشوای آتنی دشمن ایران (در هنگام لشکر کشی خشایار شا) آرتمیس یکی از برجسته ترین دریاسالاران جهان بوده که دشمن دیرینه یونانیان بوده و آن اندازه که یونانیان از وی می ترسیدند از سایر فرماندهان ایرانی نمی ترسیدند.

 روحش شاد و یادش جاودان

با تشکر از شما خواننده گرامی

کدام کشور را دیده اید با تاریخ خود را اینگونه برخورد کند ؟از چه چیز این تاریخ کهن و با شکوه خود می ترسیم که این چنین برخورد می کنیم ؟ آیا می ترسیم ارزش اسلام که کاملترین دین است پایین آید ؟ چرا باید فقط دو تاریخ برایمان اهمیت داشته باشد: تاریخ پس از ورود اسلام( البته در همان هنگام ورود) و تاریخ پس از انقلاب . این دو تاریخ به گونه ای بیان می شود که انگار پشت سر هم نبوده اند وگذشته ای وجود ندارد .

چه ترسی احساس می کنیم که در ۲۲ مرداد هیچ سالی در صداوسیمایمان هیچ از آریوبرزن نیست ؟در صورتی که درهر کشور دیگری حتی کشورهای خلق الساعه برای هر چیز بی ارزش تاریخی بنای یادبودی ساخته اند. مگر اسطوره نمی خواهیم؟ مگر غرور ملی نمی خواهیم ؟ مگر گردشگر نمی خواهیم؟آیا با اشاره به سیاوش ، آرش ، سورنا و....ارزش والای حضرت سیدالشهدا (ع)  کم می شود ؟ چرا به این اشاره نمی کنیم :هنگامی که ایرانیان خداپرست بودند،اعراب و یونانیان و رومیان صد ها خدا داشتند ؟ و حتی گاهی دست اندر کاران آموزش کار را خراب تر می کنند و در کتابها٬ ایرانیان پیش از حمله اعراب را آتش پرست معرفی می کنند ( مگر نعوذبالله و خدای ناکرده ما بت پرستیم که دور خانه خدا و کعبه می چرخیم ؟ )در کتابها می گویند پیش از یورش اعراب زنان در ایران حقی نداشتند، درصورتیکه کاملا نادرست بوده وما حتی زنان پادشاه هم داشته ایم(آذرمیدخت وپوراندخت ساسانی). چه سودی برایمان دارد جز زیان ؟

چرا می گوییم بودن ابن سینا ٬ رازی ٬ فارابی ،بیرونی،فضل نیریزی و .... به خاطر حمله تازیان ( که تنها خوبی آن آمدن دین مبین وبرتر اسلام به ایران بود و حتی  آن هم اگربه گونه ای دیگر می آمد شاید بهتر بود ) بوده و پیش از این حمله سراسری و خانمان برانداز ما هیچ دانشمندی نداشتیم ،در صورتی که  ایرانیان باستان دانشمندان و پزشکان والایی را به جهان عرضه کرده بودند ،ودانشمندان پس از اسلام دنباله آنها بودند .آیا فرزندان ما می دانند که حدود ۸۰٪ دانشمندان مسلمان در گذشته ایرانی بوده اند واین ایرانیان بودند که باعث پیشرفت اسلام در گیتی شدند؟ آیا با بالیدن ما به این که اولین بیانیه حقوق بشر از ایران بوده ٬ چیزی از دست می دهیم که در هیچ کتاب درسی مدرسه ها از آن سخن به میان نمی آید ؟ آیا می ترسیم که فرزندانمان بفهمند  کشور ما زمانی مهد حقوق بشر بوده است؟ وکورش کبیر (که در قرآن کریم از او بعنوان ذوالقرنین یاد شده است) در ۲۵۰۰ سال پیش با صدور این اعلامیه آزادی کامل به شهروندان ایران زمین این کشور بزرگ واهورایی داد. آیا دانستن این موضوع که ایرانیان پس از هر سرکوب ویرانگر (اسکندر مقدونی ، اعراب ،مغولها، تیمور لنگ) دوباره سربلند در تاریخ پدیدار گشتند برای افزایش غرور ملی وهمبستگی سودمند نیست؟

بارخدایا،ما را به خودمان وامگذار.پروردگارا،سرانجام ما را به خوبی به پایان برسان، که مبادا به دست خود تیشه به ریشه خود بزنیم.

همچنان منتظر نظرتان هستیم

با سلام خدمت همه دوستان از این که چند روزی مطالبی را آپ نمی کردیم عذر خواهی میکنیم .امروز مطلبی را در مورد پرچم کشور عزیزمان ایران خواندم که گفتم در وبلاگ منتشرش کنم. قبل از هر چیز باید از دوستم آقا شایان کشوری که زحمت کشیدن و این متن را نوشتن تشکر ویژه کنم.

  پیشینه

نخستین اشاره در تاریخ اساطیر ایران به وجود پرچم، به قیام کاوه آهنگر علیه ظلم و ستم آژی دهاک(ضحاک) بر میگردد. در آن هنگام کاوه برای آن که مردم را علیه ضحاک بشوراند، پیش بند چرمی خود را بر سر چوبی کرد و آن را بالا گرفت تا مردم گرد او جمع شدند. سپس کاخ فرمانروای خونخوار را در هم کوبید و فریدون را بر تخت شاهی نشانید.فریدون نیز پس از آنکه فرمان داد تا پاره چرم پیش بند کاوه را با دیباهای زرد و سرخ و بنفش آراستند و دُر و گوهر به آن افزودند، آن را درفش شاهی خواند و بدین سان " درفش کاویان " پدید آمد. نخستین رنگهای پرچم ایران زرد و سرخ و بنفش بود، بدون آنکه نشانه ای ویژه بر روی آن وجود داشته باشد. درفش کاویان صرفاً افسانه نبوده و به استناد تاریخ تا پیش از حمله اعراب به ایران، بویژه در زمان ساسانیان و هخامنشیان پرچم ملی و نظامی ایران را درفش کاویان می گفتند، هر چند این درفش کاویانی اساطیری نبوده است. محمدبن جریر طبری در کتاب تاریخ خود به نام الامم و الملوک مینویسد: درفش کاویان از پوست پلنگ درست شده، به درازای دوازده ارش که اگر هر ارش را که فاصله بین نوک انگشتان دست تا بندگاه آرنج است 60 سانتی متر به حساب آوریم، تقریباٌ پنج متر عرض و هفت متر طول میشود. ابولحسن مسعودی در مروج اهب نیز به همین موضوع اشاره میکند. به روایت اکثر کتب تاریخی، درفش کاویان زمان ساسانیان از پوست شیر یا پلنگ ساخته شده بود، بدون آنکه نقش جانوری بر روی آن باشد. هر پادشاهی که به قدرت می رسید تعدادی جواهر بر آن می افزود. به هنگام حملهٌ اعراب به ایران، در جنگی که در اطراف شهر نهاوند در گرفت درفش کاویان به دست آنان افتاد و چون آن را همراه با فرش مشهور " بهارستان " نزد عمربن خطاب خلیفه مسلمانان، بردند وی از بسیاری گوهرها، دُرها و جواهراتی که به درفش آویخته شده بود دچار شگفتی شد و به نوشته فضل الله حسینی قزوینی در کتاب المعجم مینویسد: " امیر المومنین سپس بفرمود تا آن گوهرها را برداشتند و آن پوست را سوزانیدند "
با فتح ایران به دست اعراب - مسلمان، ایرانیان تا دویست سال هیچ درفش یا پرچمی نداشتند و تنها دو تن از قهرمانان ملی ایران زمین، یعنی ابومسلم خراسانی و بابک خرم دین دارای پرچم بودند. ابومسلم پرچمی یکسره سیاه رنگ داشت و بابک سرخ رنگ به همین روی بود که طرفداران این دو را سیاه جامگان و سرخ جامگان می خواندند. از آنجائی که علمای اسلام تصویرپردازی و نگارگری را حرام میدانستند تا سالهای مدید هیچ نقش و نگاری از جانداران بر روی درفش ها تصویر نمی شد.

آری در پس این سایه های تاریک زمانه یاد بزرگان می تواند قوت قلبی برای ما باشد . چه نیکوست که این یادمان ها با گرامی داشت یاد  پدر ایران زمین , پدر این خاک پاک ,  کوروش بزرگ آغاز شود . این مرد که نه تنها در میان ما ایرانیان بلکه در میان تمام مردم این کره خاکی شناخته شده است و به نیکی از او یاد می کنند چه خوب است ما فرزندان این مرد بزرگ گام های بیشتری در این راه بر داریم . اما شوربختانه چند گاهیست که این گرامیداشت در بین خود مردم ایران کمرنگتر از کشور های دیگر شده است . بیایید بیش از پیش به یاد بزرگان باشیم و از گنجینه هایی که برای ما ایرانیان به ارمغان آورده اند پاسداری کنیم تا بلکه گوشه ایی از خدمات آنان که برای ما به یادگار گذاشته اند را قدردانی کرده باشیم.

خاطره ی کوروش در ذهن پارسیان به اندازه ای مورد تقدیس و تقدیر بود ,و همچنین سیاست او در اداره کردن امور شهرها و اجرای حق و عدالت و درکش از منافعی که همیشه به خانواده شاهی ارتباط نداشت بقدری برای ایرانیان مسلم بود که پادشاه بزرگ برای همیشه در نظر ایشان بعنوان یک پادشاه واقعی باقی ماند ,  و رعایایش که هم به خیر و خوبی سلطنتش پی می بردند و هم می دانستند که او نسبت به مغلوبان تا چه حد رئوف و با گذشت است و هیچگاه نه آنان را خوار و خفیف می نماید و نه برای ایشان ایجاد ترس و وحشت می کند , از دل و جان دوستش می داشتند.

خلاصه ای از اعلامیه آزادی و حقوق بشر کوروش بزرگ

مورخ دوست دارد که در برابر چنین چهره ی والایی سر تعظیم فرود آورد و روی اصالت و نجابت او انگشت بگذارد ,  زیرا چنین پادشاهانی هر چند هم بتوان نظیرشان را در میان ملتهای دیگر پیدا کرد باز عده شان از تعداد انگشتان دست بیشتر نیست . این شاهان با فضیلت و تقوا و علاقمند بی تکلف به خیر و سعادت معاصران خویشتن را از تاریخ جدا می کنند. اینان برای بر جا ماندن در وضعی که بوده اند هیچ نیازی نه به شرکت در مسابق ی صحنه سازی های جنگی دارند و نه به رویای دست یافتن به افتخار : برای آنان همین بس که اداره کنندگان خردمند امور خیر ملتهایشان بوده اند ,  هرچند آن امور خیر در حد خود بهترین و مطلوب ترین نبوده باشند.

کوروش به آن دسته از قهرمانان پاک و بی غل و غش تعلق دارد که براستی توانسته اند استحقاق مهر و محبت رعایای خود را داشته باشند ; و برای همین است که ایرانیان مدت ها پس از مرگ این فرمانروای بزرگ بایستی بگویند که کوروش پدر بوده است .

گزنفون هم حق داشت که نوشت : "ما می دانیم که کوروش , مورد اطاعت دورترین ملت ها بود چه آنها که فقط چند روز راه با او فاصله داشتند و چه آنها که به قدر ماهها راه از او دور بودند ,  و حتی ملت هایی که هیچگاه او را نخواهند دید و با این وصف ,  همه بی آنکه مجبور باشند خود را به زیر سایه ی قدرت او می کشیدند. کوروش از این نقطه نظر از همه ی پادشاهان دیگر چه آنان که به حکم قانون وراثت بر تخت سلطنت پدر خود مستقر شده اند و چه آنان که به سعی و همت خویش به آن مقام دست یافته اند بسیار پیشی گرفته است."

کوروش با همه ی علاقه و اعتقادی که به اهورامزدا داشت هیچگاه در صدد بر نیامد که وی را به ملتهای مختلفی که امپراتوریش را تشکیل می دادند و افکار و اعتقادات مذهبیشان هیچگونه مطابقتی با پارسیان نداشت تحمیل کند. او دین و آیینهای رایج آسیای صغیر و به خدایان بیشمار بابل احترام می گذاشت. زئوس و مردوخ از آمدن او نگران نشدند ,  چون پیروانشان هنوز می توانستند با اطمینان خاطر به معبد های ایشان بیایند و در جلو محرابشان به ادای مراسم نماز و دعا بپردازند . کسانی که می بایست بیش از همه به خاطر این سیاست توام با گذشت و اغماض کوروش به خود تبریک بگویند یهودیها بودند. و در این هیچ تعجبی نیست که کوروش هم به معنای واقعی و هم مجازی منجی ایشان بوده باشد چون در سایه لطف و محبت او بود که اسرائیلیان تبعید شده به بابل توانستند به اورشلیم برگردند تا در آنجا دوباره معبد یهوه را بنا کنند.

روحش شاد و یادش جاودان

● کوتاه‌ترین راه عشق ورزیدن، نگاهی است خالص و بی‌ریا توأم با عشق.

● کوتاه‌ترین راه رسیدن به ثروت آن است که قابلیت‌هایت را بشناسی و بر آنها تکیه کنی.

● کوتاه‌ترین راه برای جلوگیری از شکست احتمالی، مشورت با کسانی است که قبلاً آن راه را رفته‌اند.

● کوتاه‌ترین راه برای داشتن روانی سالم، در نظر گرفتن زمانی برای خنده و شادی در هر روز است.

● کوتاه‌ترین راه برای داشتن این‌که نخواهی چیزی را به خاطر بسپاری، نگفتن دروغ است.

● کوتاه‌ترین راه برای تسکین پشت کنکوری‌ها دیدن افراد موفق و خوشبختی است که حتی از جلوی دانشگاه هم رد نشده‌اند.

● کوتاه‌ترین راه برای رسیدن به آرزوها، واقع‌بین بودن است.

● کوتاه‌ترین راه برای غیبت نکردن آن است که عیوب خود را مثل عیب دیگران ببینی.

● کوتاه‌ترین راه برای داشتن جسمی سالم، اعتدال در خوردن است، نه زیاد و نه کم.

● کوتاه‌ترین راه برای یافتن یک دوست، توجه به علایق طرف مقابل است.

● کوتاه‌ترین راه مبارزه با ترس، روبه‌رو شدن با آن ترس است.

● کوتاه‌ترین راه برای رهائی از افسردگی، فکر کردن به چیزهای خوب است.

● کوتاه‌ترین راه برای رسیدن به ثبات، آن است که بر آن‌چه ایمان داری پافشاری کنی. حتی اگر یک لشکر مخالف داشته باشی.

● کوتاه‌ترین راه برای رسیدن به تکامل، انتقادپذیری است.

● کوتاه‌ترین راه برای دروغ نگفتن، شجاع بودن است.

● کوتاه‌ترین راه برای آینده‌نگری، قناعت است.

● کوتاه‌ترین راه برای حسرت نخوردن، آن است که همیشه در حال زندگی کنی.

● کوتاه‌ترین راه برای حل یک مسئله، فهمیدن درست صورت مسئله است.

● کوتاه‌ترین راه برای رسیدن به آرامش، آن است که کمتر به چیزهائی که نداری فکر کنی.

● کوتاه‌ترین راه برای اثبات دوستی‌ات به یک دوست، آن است که شنونده خوبی باشی.

● کوتاه‌ترین راه برای فاش نساختن راز دیگران آن است که هرگز به رازشان گوش ندهی.

● کوتاه‌ترین راه برای تحقیر نکردن دیگران این است که فقط چند لحظه خودت را جای آنها قرار دهی.

● کوتاه‌ترین راه برای رسیدن به قدرت واقعی، تقویت هرچه بیشتر منطق است.

● کوتاه‌ترین راه برای مقابله دشمنان آن است که هرگز خونسردی‌ات را از دست ندهی.

● کوتاه‌ترین راه غلبه بر مشکلات، کوچک و ناچیز شمردن آنها است.

● کوتاه‌ترین راه برای داشتن یک ارتباط سالم، داشتن فکر و اندیشه سالم و قلب پاک است.

آریو برزن  یکی از  شهیدان خاک پاک ایران هست .پس درود بر همه شهیدان از گذشته دور تا کنون.

آریوبرزن یکی از سرداران بزرگ تاریخ ایران است که در برابر یورش اسکندر مقدونی به ایران زمین ، دلیرانه از سرزمین خود پاسداری کرد و در این راه جان باخت و حماسه ی «در بند پارس» را از خود در تاریخ به یادگار گذاشت . برخی او را از اجداد لرها یا کردها می دانند.


»اسکندر مقدونی » در سال 331 پیش از میلاد پس از پیروزی در سومین جنگ خود با ایرانیان ( جنگ آربل Arbel یا گوگامل Gaugamele (و شکست پایانی ایران ، بر بابل و شوش و استخر چیرگی یافت و برای دست یافتن به پارسه ، پایتخت ایران روانه این شهر گردید . اسکندر برای فتح پارسه سپاهیان خود را به دو پاره بخش کرد :بخشی به فرماندهی (پارمن یونوس) از راه جلگه (رامهرمز وبهبهان)به سوی پارسه روان شد وخود اسکندر با سپاهان سبک اسلحه راه کوهستان (کوه کهکیلویه)رادر پیش گرفت ودر تنگه های در بند پارس(برخی آنرا تنگ تک آب وگروهی آنرا تنگ آری کنونی می دانند) با مقاومت ایرانیان روبرو گردید.

در جنگ در بندپارس آخرین پاسداران ایران با شماری اندک به فرماندهی آریوبرزن دربرابر سپاهیان پرشمار اسکندر دلاورانه دفاع کردند وسپاهیان مقدونی را ناچار به پس نشینی نمودند. با وجود آریوبرزن وپاسداران تنگه های پارس گذشتن سپاهیان اسکندر ازاین تنگه های کوهستانی امکان پذیر نبود. ازاین رو «اسکندر» به نقشه جنگی ایرانیان درجنگ ترموپیلThermopyle متوسل شد وبا کمک یک اسیر یونانی از بیراهه وگذراز راههای سخت کوهستانی خود را به پشت نگهبانان ایرانی رساند وآنان رادر محاصره گرفت.

آریوبرزن با 40سوار و5هزار پیاده ووارد کردن تلفات سنگین به دشمن ، خط محاصره را شکست وبرای یاری به پاتخت به سوی پارسهPersepolice شتافت ولی سپاهیانی که به دستور «اسکندر» ازراه جلگه به طرف پارسه رفته بودند، پیش ازرسیدن او به پایتخت،به پارسه دست یافته بودند.آریوبرزن با وجود واژگونی پایتخت ودر حالی که سخت در تعقیب سپاهیان دشمن بود،حاضر به تسلیم نشدوآنقدر درپیکار با دشمن پافشرد تا گذشته از خود او ، همه یارانش از پای در افتادندوجنگ هنگامی به پایان رسید که آخرین سرباز پارسی زیر فرمان آریوبرزن به خاک افتاده بود.

لازم به یادآوری است که بدانید یوتاب (به معنی درخشنده و بیمانند) خواهر آریو برزن نیز فرماندهی بخشی از سپاهیان برادر را برعهده داشت و در کوهها راه را بر اسکندر بست . یوتاب همراه برادر چنان جنگید تا هر دو کشته شدند و نامی جاوید از خود برجای گذاشتند.

و نکته آخر اینکه اسکندر پس از پیروزی بر آریوبرزن آن اسیر یونانی را هم به جرم خیانت کشت.